Formy Kroczące – Czarne skrzynie

Instalacja przygotowana na XXII edycję festiwalu Rytuał – „Trony i algorytmy”.

IDEA:
Wystawa „Tron i algorytmy” stawia pytanie o to, czy współczesne algorytmy stały się nowym tronem władzy, niewidzialnym, lecz wszechobecnym, który przekształca suwerenność w kod, a ludzkie pragnienia w dane. Algorytmy, pozornie neutralne narzędzia optymalizacji, ukrywają politykę wyboru – każda rekomendacja to akt władzy, kolonizującej uwagę i kształtującej zbiorową wyobraźnię. Wystawa demaskuje mit decentralizacji władzy w erze cyfrowej – algorytmiczne panoptikony są rozproszone, lecz wciąż służą logice nadzoru, zamieniając każdy klik w akt poddaństwa.
McLuhanowskie „globalne miasto” przeobraża się w sieć wzajemnie powiązanych baz danych, gdzie tron króla zastępuje chmura obliczeniowa, a rytuały władzy odbywają się w milisekundowych transakcjach. W pracach artystów widać echa Beyowskiego poetyckiego terroryzmu – próby zakłócenia algorytmicznego porządku przez absurd, poezję kodu lub cyfrowe sabotaże.
Dataizm jako nowa religia kapitalizmu kognitywnego: dane są sakralizowane, a ich kapłani – programiści i analitycy – piszą liturgie w języku Python. Wystawa kwestionuje iluzję interaktywności – czy klikając „akceptuję”, naprawdę wybieramy wolność, czy raczej potwierdzamy dyktat warunków korzystania z usługi, nowej formy feudalnej przysięgi?

„Trony i algorytmy” to nie tylko diagnoza, ale i wezwanie do krytycznej partycypacji: jak odzyskać agencyjność w świecie, gdzie każdy nasz gest jest już przewidziany, przetworzony i sprzedany. Wystawa staje się TAZ-em oporu – chwilową strefą wolności od logiki kodu.